Η πατίνα είναι η λεπτή στρώση που σχηματίζεται στην επιφάνεια ενός υλικού με τον χρόνο, τη χρήση, τον αέρα και την υγρασία ή με σκόπιμη επεξεργασία. Στα μέταλλα όπως ο χαλκός και ο ορείχαλκος, η οξείδωση σκουραίνει την επιφάνεια και δίνει πρασινωπές ή καφέ αποχρώσεις. Στο ξύλο, το φως και η επαφή των χεριών σκουραίνουν την επιφάνεια και απαλύνουν την τραχύτητα, δημιουργώντας μεταξένια γυαλάδα. Εκτός από τη φυσική παλαίωση, το εφέ πατίνας μπορεί να γίνει με χρώμα, κερί και χημικά μέσα.
Η πατίνα προσδίδει βάθος και χαρακτήρα. Η στρώση διαφορετικών τόνων του ίδιου χρώματος σπάει τη μονότονη όψη. Η φυσική πατίνα αναπτύσσεται διαφορετικά σε κάθε κομμάτι και βαθαίνει με τον χρόνο, ενώ η τεχνητή δίνει ελεγχόμενο, σχεδιασμένο αποτέλεσμα. Ορισμένοι βλέπουν την πατίνα ως ομορφιά του υλικού, άλλοι θέλουν να κρατήσουν τη λάμψη της πρώτης μέρας. Αυτή η προτίμηση καθορίζει την επιλογή υλικού και αν χρειάζεται προστατευτική επικάλυψη.
Συναντάται σε λεπτομέρειες από ορείχαλκο και χαλκό, μασίφ πάγκους και τραπέζια, δερμάτινα καθίσματα, καθρέφτες και λαβές. Στην προδιαγραφή συζητήστε αν η πατίνα θα είναι φυσική ή τεχνητή, πόσο σκούρα και αν χρειάζεται προστασία. Για τη φυσική πατίνα αρκεί μαλακό πανί· τα λειαντικά γυαλιστικά μετάλλων τη σβήνουν. Όσοι θέλουν να τη διατηρήσουν μπορούν να χρησιμοποιήσουν κερί ή διαφανή προστατευτικό.



