Η καβίλια είναι ένας κυλινδρικός πείρος σύνδεσης, συνήθως αυλακωτός από ξύλο, που μπαίνει σε αντίστοιχες οπές στις άκρες των πάνελ. Φέρνει τα τμήματα στη σωστή θέση και εμποδίζει την πλευρική μετατόπιση. Οι αυλακώσεις βοηθούν την κόλλα να απλωθεί ομοιόμορφα γύρω από τον πείρο και αφήνουν τον αέρα να διαφύγει, οπότε η σύνδεση γίνεται πιο γερή.
Οι καβίλιες χρησιμοποιούνται κυρίως με κόλλα. Συναντώνται σε συνδέσεις μασίφ ξύλου, σε ενώσεις πάνελ και στις γωνίες των σκελετών. Όταν συνδυάζονται με αποσυναρμολογούμενους συνδέσμους, όπως το μινιφίξ, η καβίλια απλώς τοποθετεί σωστά τα τμήματα. Φτιάχνονται συνήθως από σκληρά ξύλα όπως οξιά ή δρυς, αλλά υπάρχουν και πλαστικά ή μεταλλικά. Η διάμετρος και το μήκος επιλέγονται ανάλογα με το πάχος του πάνελ, με συνηθισμένες διαμέτρους περίπου οκτώ έως δέκα χιλιοστά.
Οι οπές πρέπει να ανοίγονται με ακρίβεια, ακριβώς απέναντι η μία από την άλλη και στο σωστό βάθος, γιατί μια παρεκκλίνουσα οπή χαλά την ευθυγράμμιση. Ένα μικρό κενό στον πάτο της οπής αφήνει χώρο για κόλλα και αέρα. Η καβίλια πρέπει να προστατεύεται από την υγρασία, αλλιώς η ξύλινη μπορεί να πρηστεί. Επειδή οι κολλημένες συνδέσεις δεν λύνονται, για εξαρτήματα που ίσως αλλάξουν χρειάζεται αποσυναρμολογούμενος σύνδεσμος.


