Η υγρασία του ξύλου είναι το βάρος του νερού μέσα στο ξύλο ως ποσοστό του βάρους του ξηρού ξύλου. Σε φρεσκοκομμένο δέντρο μπορεί να ξεπερνά ακόμη και το εκατό τοις εκατό. Το ξύλο συρρικνώνεται όταν χάνει υγρασία και διογκώνεται όταν την απορροφά, γι’ αυτό η υγρασία καθορίζει σε μεγάλο βαθμό αν ένα έπιπλο θα στραβώσει, θα ραγίσει ή θα ανοίξουν οι ενώσεις.
Το ξύλο ισορροπεί με την υγρασία του περιβάλλοντος και αυτή η κατάσταση λέγεται υγρασία ισορροπίας. Για έπιπλα σε θερμαινόμενους εσωτερικούς χώρους ο τυπικός στόχος είναι περίπου 8 έως 12 τοις εκατό. Μετριέται συνήθως με ηλεκτρονικό υγρασιόμετρο με ακίδες ή χωρίς. Το στέγνωμα γίνεται στον αέρα ή σε ελεγχόμενο κλίβανο, με τον κλίβανο να είναι ταχύτερος και πιο σταθερός.
Στην παραγωγή μασίφ επίπλων, πορτών, πατωμάτων, σκαλών και καπλαμά η υγρασία ελέγχεται πριν από την κατασκευή. Για τις πλάκες ορίζονται η κλάση χρήσης και η αντοχή στην υγρασία. Στο εργοστάσιο το ξύλο αφήνεται συνήθως να προσαρμοστεί στην υγρασία του χώρου όπου θα χρησιμοποιηθεί.
Στην επιλογή ρωτήστε την τιμή υγρασίας του υλικού. Έπιπλα από υγρό ξύλο ραγίζουν με τον χρόνο. Τα κομμάτια που συναρμολογούνται ξηρά μπορεί το καλοκαίρι να διογκωθούν και τον χειμώνα να αποχωριστούν, γι’ αυτό οι ενώσεις πρέπει να επιτρέπουν αυτή την κίνηση. Η σχετική υγρασία του σπιτιού γύρω στο 40 έως 60 τοις εκατό προστατεύει το ξύλο.



