این اصطلاح دو فرآیند متفاوت را دربرمیگیرد. اولی خشک کردن در کوره است که در آن چوب با دما و رطوبت کنترلشده تا سطحی مناسب مبلمان خشک میشود. دومی عملآوری حرارتی است: چوب در محیطی کماکسیژن یا بخار تقریباً در دمای ۱۶۰ تا ۲۱۵ درجه گرم میشود و ساختار شیمیایی آن تغییر میکند. چوب عملآوری حرارتی با نامهایی مثل ترمووود هم عرضه میشود.
خشک کردن در کوره چوب را پایدار میکند و خطر حشرات و قارچ را کم میکند. عملآوری حرارتی علاوه بر آن چوب را تیره میکند، تمایل به جذب رطوبت را کم میکند و پایداری ابعادی و مقاومت در برابر پوسیدگی را بالا میبرد. در مقابل، چوب عملآوری حرارتی ممکن است کمی ترد شود و نگهداری پیچ کاهش یابد. نیازی به اشباع شیمیایی نیست.
برای نمای ساختمان، کف چوبی بیرونی، مبلمان باغ، سونا، مبلمان حمام و آشپزخانه و جاهایی با نوسان رطوبت و دما انتخاب میشود. در داخل ساختمان چوب خشکشده در کوره شرط اولیه است.
هنگام انتخاب بپرسید چه فرآیندی انجام شده و رطوبت چقدر است. رطوبت معمول برای مبلمان عموماً حدود ۸ تا ۱۲ درصد است. رنگ چوب حرارتی ممکن است در آفتاب به مرور روشن شود؛ بنابراین در فضای باز روغن یا ورنی با محافظ اشعه ماورای بنفش توصیه میشود.



