راهروی ورودی با اینکه از کوچکترین بخشهای خانه است، یکی از پرکاربردترین بخشها در طول روز است. صبحها هنگام خروج از خانه کفش پوشیده میشود، پالتو برداشته میشود، دنبال کلید میگردند و کیفها آماده میشوند. شب هم که به خانه برمیگردیم، همین وسایل باید دوباره سر جایشان گذاشته شوند.
اگر فضای ذخیرهسازی کافی نباشد، راهروی ورودی میتواند در مدت کوتاهی به فضایی درهم تبدیل شود که کفشها، پالتوها و وسایل روزمره در آن انباشته میشوند.
در حالی که کمد ورودیِ درست برنامهریزیشده فقط وسایل را پنهان نمیکند؛ هر آنچه هنگام ورود و خروج لازم است در جایی در دسترس کنار هم جمع میکند.
راهروی ورودی همچنین نخستین بخشی از خانه است که با آن روبهرو میشویم. به همین دلیل، در طراحی کمد ورودی علاوه بر ظرفیت ذخیرهسازی، ظاهر مبلمان، فاصلههای عبور و نورپردازی نیز اهمیت دارند.
پس عمق کمد ورودی باید چند سانتیمتر باشد؟ بخشهای کفش و پالتو چگونه باید چیده شوند؟ در راهروهای تنگ چگونه میتوان فضای ذخیرهسازی بیشتری ایجاد کرد؟
در این راهنما، ابعاد درست برای برنامهریزی راهروی ورودی و کمد ورودی، سیستمهای نگهداری کفش، نیمکتها و راهکارهای طراحی را که استفاده روزمره را آسان میکنند بررسی میکنیم.
برنامهریزی راهروی ورودی را از کجا باید شروع کرد؟
نخستین گام در طراحی کمد ورودی، مشخص کردن این است که اهالی خانه در بخش ورودی از چه وسایلی استفاده میکنند.
نیاز هر خانه متفاوت است. در خانهای با خانواده پرجمعیت و خانهای که یک نفر در آن زندگی میکند، تعداد پالتو، کفش و کیفی که باید نگهداری شود یکسان نیست.
به همین دلیل، پیش از تعیین ابعاد بیرونی کمد باید به این فکر کرد که بخشهای داخل آن چگونه استفاده خواهند شد.
مهمترین وسایلی که در راهروی ورودی نگهداری میشوند عبارتاند از:
- پالتوها، کاپشنها و بالاپوشهای فصلی روزمره
- کفشهای ورزشی، کفشهای روزمره، بوتها و چکمهها
- دمپاییهای خانه و دمپاییهای مهمان
- کلید، کیف پول، عینک آفتابی و هدفون
- کیفهای مدرسه، کار و خرید
- چتر، کلاه بافتنی، شالگردن و دستکش
- لوازم نگهداری کفش
- کالسکه کودک، اسکوتر یا وسایل ورزشی
- قلاده و دیگر لوازم جانبی حیوانات خانگی
پس از تهیهی این فهرست، میتوان وسایل را بر اساس دفعات استفاده گروهبندی کرد.
کفشها و پالتوهایی که هر روز استفاده میشوند را میتوان در بخشهای در دسترس و وسایل فصلی را در کمدهای بالایی یا قفسههایی که کمتر استفاده میشوند نگهداری کرد.
این تفکیک به برنامهریزی درستتر چیدمان داخلی کمد ورودی کمک میکند.
فاصله عبور در راهروی ورودی چقدر باید باشد؟
یکی از مهمترین موضوعات در برنامهریزی راهروی ورودی، فضای حرکت بین در ورودی و کمد ورودی است.
مبلمان هر قدر هم کاربردی باشد، اگر ورود و خروج را دشوار کند، چیدمان باید دوباره بررسی شود.
بهویژه در راهروهای تنگ، عمق کمد، باز شدن درها و جای نیمکت را باید با هم در نظر گرفت.
جهت باز شدن در ورودی
پیش از شروع طراحی کمد ورودی باید مشخص کرد که در ورودی به کدام سمت باز میشود و هنگام باز بودن چه مقدار فضا اشغال میکند.
اگر در به سمت داخل باز میشود، مبلمانی مانند کمد، نیمکت یا کنسول نباید مانع حرکت آن شود.
همچنین باید از برخورد دستگیره در با دیوار یا در کمد جلوگیری کرد.
عرض مفید عبور از در ورودی و مسیر خروج ایمن باید حفظ شود.
فضای مقابل کمد ورودی
عرض عبور مفید حدود ۹۰ سانتیمتر در راهروی ورودی، مرجع برنامهریزیای است که برای بسیاری از واحدهای مسکونی قابل استفاده است.
در فضاهای عریضتر، فاصلههای ۱۰۰ تا ۱۲۰ سانتیمتر یا بیشتر میتواند حرکت راحتتری فراهم کند، بهویژه وقتی دو نفر همزمان از بخش ورودی استفاده میکنند.
با این حال، این ابعاد مقادیر الزامی معتبر برای همه واحدهای مسکونی نیستند. عرض درها، نیازهای دسترسی و شرایط ساختمانی مربوط باید در نظر گرفته شود.
اگر از درهای لولایی برای کمد استفاده میشود، باید جداگانه بررسی کرد که درها هنگام باز شدن چقدر از عرض عبور میکاهند.
در راهروهای ورودی تنگ میتوان درهای کوچکتر، سیستمهای کشویی یا بخشهای رگال باز را در نظر گرفت.
عمق کمد ورودی باید چند سانتیمتر باشد؟
عمق کمد ورودی باید بر اساس نوع وسایلی که در آن نگهداری میشود تعیین شود.
برای مثال، همیشه لازم نیست بخشی که پالتوها در آن آویزان میشوند با بخش نگهداری کفشها عمق یکسان داشته باشد.
به همین دلیل، در برخی کمدهای ورودی ایجاد بخشهایی با عمقهای متفاوت میتواند به حفظ فضای عبور در راهرو کمک کند.
کمدهای پالتو و کاپشن
پالتوها و بالاپوشهایی که با چوبلباسی استاندارد نگهداری میشوند، به دلیل عرض شانهها به عمق مشخصی از کمد نیاز دارند.
برای اینگونه بخشها، عمق کمد حدود ۵۵ تا ۶۰ سانتیمتر در بسیاری از اجراها ابعاد آغازین مناسبی است.
با این حال، بالاپوشهای ضخیم، مدل چوبلباسی و سیستم درها میتوانند این اندازه را تحت تأثیر قرار دهند.
اگر کمد به اندازه کافی عمیق نباشد، ممکن است لباسها به درها فشرده شوند یا چوبلباسیها را مجبور شویم بهصورت مورب بچینیم.
راهکارهای رگال لباس برای کمدهای ورودی باریک
ممکن است در راهروی ورودی جای کافی برای کمدی با عمق ۵۵ تا ۶۰ سانتیمتر وجود نداشته باشد.
در این صورت میتوان در کمدهای کمعمقتر، سیستمهای رگال متفاوتی را در نظر گرفت.
برای مثال، در کمدهای مناسب با عمق حدود ۳۵ تا ۴۰ سانتیمتر میتوان از مکانیزمهای رگال استفاده کرد که به سمت جلو کشیده میشوند.
با این حال، چون در این سیستمها پالتوها در موقعیتی متفاوت با چیدمان افقی استاندارد آویزان میشوند، ظرفیت نگهداری ممکن است کمتر شود.
برای چند پالتویی که هر روز استفاده میشوند، تابلوهای رگال باز و قلابهای دیواری نیز میتوانند جایگزین کاربردی باشند.
ارتفاع رگال پالتو را چگونه باید تعیین کرد؟
ارتفاع رگال داخل کمد ورودی باید بر اساس طول لباسهایی که نگهداری میشوند برنامهریزی شود.
کاپشنهای کوتاه و بالاپوشهای بلند به ارتفاع رگال یکسانی نیاز ندارند.
برای استفاده عمومی میتوان ابعاد زیر را در نظر گرفت:
- کاپشنها و پالتوهای کوتاه: حدود ۱۰۰ سانتیمتر فضای خالی زیر میله آویز
- بالاپوشها و بارانیهای بلند: بسته به طول لباس، حدود ۱۳۰ تا ۱۵۰ سانتیمتر یا بیشتر فضای خالی
- پالتوهای کودک: رگال کوتاه یا قلابهایی متناسب با قد کودک که بهراحتی در دسترس باشند
این مقادیر مراجع عمومیاند. بلندترین لباسی را که قرار است آویزان شود اندازه بگیرید و فضای لازم را بر همان اساس تعیین کنید.
آماده کردن بخشهایی که کودکان بتوانند پالتوی خود را خودشان آویزان کنند نیز میتواند به حفظ نظم روزمره کمک کند.
کمدهای بالایی برای پالتوهای فصلی
وجود بخشهای جداگانه برای نگهداری لباسهای فصلی در کمدهای ورودی مفید است.
بخشهای بالایی کمدهایی که تا سقف ادامه دارند را میتوان برای بالاپوشهایی که در تابستان استفاده نمیشوند یا لوازم جانبی زمستانی در نظر گرفت.
در این بخشها با استفاده از قفسههای دردار و جعبهها میتوان نگهداری منظمتری فراهم کرد.
برای پالتوهای مهمان هم میتوان جدا از رگالهای روزمره، فضای مشخصی کنار گذاشت.
کمد کفش را چگونه باید برنامهریزی کرد؟
کفشها از جمله وسایلی هستند که بیشترین فضا را در راهروی ورودی اشغال میکنند.
بهویژه در خانوادههای پرجمعیت، ایجاد فضای کافی برای کفشهای روزمره، کفشهای ورزشی، بوتها و دمپاییها اهمیت دارد.
در طراحی کمد کفش، نهتنها تعداد جفت کفشهایی که نگهداری میشود، بلکه نوع و اندازه کفشها نیز باید در نظر گرفته شود.
کمد کفش با قفسههای تخت
سیستمهای قفسه تخت از رایجترین راهکارهای نگهداری کفش هستند.
کفشها کنار هم چیده میشوند و ارتفاع قفسه بر اساس نوع کفش تعیین میشود.
برای استفاده عمومی میتوان ابعاد زیر را مبنا قرار داد:
- عمق قفسه: حدود ۳۰ تا ۳۵ سانتیمتر
- فاصله قفسهها برای کفشهای روزمره: حدود ۱۵ تا ۲۰ سانتیمتر
- نیمبوت و بوت: فاصله بیشتر، متناسب با ارتفاع کفش
برای کفشهای با سایز بزرگ و کفشهای ورزشی حجیم ممکن است به عمق یا ارتفاع بیشتری نیاز باشد.
قفسههای قابل تنظیم، چیدمان مجدد داخل کمد را هنگام تعویض کفشهای فصلی آسانتر میکنند.
قفسههای کفش شیبدار
در قفسههای شیبدار، کفشها با زاویهای اندک قرار میگیرند.
این سیستم میتواند دیدن کفشها را آسانتر کند.
با این حال، چیدمان شیبدار میتواند بر ارتفاع مفید و ظرفیت قفسه تأثیر بگذارد.
از این رو باید آن را با ابعاد واقعی کمد سنجید.
جاکفشیهای کجشو
جاکفشیهای کجشو سیستمهایی هستند که در آنها درب به سمت جلو کج میشود و باز میشود.
کفشها در یک مکانیزم مخصوص و در حالتی ایستادهتر نگهداری میشوند.
به همین دلیل برخی مدلها را میتوان در کمدهایی با عمق کم، حدود ۲۰ تا ۳۰ سانتیمتر، به کار برد.
این سیستم بهویژه در ورودیهای باریک میتواند مزیت باشد.
با این حال، کفشهای با سایز بزرگ، کفشهای ورزشی ساقبلند یا بوتها ممکن است برای هر سیستم کجشو مناسب نباشند.
پیش از انتخاب مکانیزم، باید ابعاد کفشهایی که قرار است نگهداری شوند بررسی شود.
جاکفشیهای کشویی
سیستمهای کشودار کفشها را به سمت جلوی کابینت میآورند.
کشوهای عریض، بهویژه در بخشهای پایینی، میتوانند دسترسی به کفشهایی را که زیاد استفاده میشوند آسانتر کنند.
با این حال، باید ظرفیت ریلهای کشو و فضای لازم برای باز شدن کشوها در جلوی کابینت را در نظر گرفت.
چرا تهویه در کمدهای کفش اهمیت دارد؟
کفشها در طول روز ممکن است در معرض عرق، آب باران و رطوبت محیط بیرون قرار بگیرند.
از این رو در کمدهای بسته و با تهویه ناکافی، تجمع رطوبت و بو امکانپذیر است.
تأمین گردش هوای مناسب در طراحی جاکفشی، از نظر بهداشت استفاده و حفاظت از مبلمان اهمیت دارد.
برای تهویه میتوان راهکارهای مختلفی را در نظر گرفت:
- دریچههای تهویه مناسب روی دربها
- مجراهای عبور هوا در بخشهای پایینی و بالایی کابینت
- پشتبندهای سوراخدار یا دارای شکاف، در طرحهایی که اجازه میدهند
- سینیهای زیرقفسهای قابل جدا شدن و قابل شستوشو
دریچههای تهویه باید طوری جانمایی شوند که واقعاً گردش هوا را تأمین کنند.
بخش جداگانه برای کفشهای خیس
کفشهای خیس یا گلآلودی که در روزهای بارانی به خانه آورده میشوند، نباید مستقیماً در کمد بسته گذاشته شوند.
برای این کفشها میتوان در ورودی یک محل خشک شدن باز و بهراحتی قابل تمیز کردن ایجاد کرد.
سینیهای جمعآوری آب قابل جدا شدن در بخش پایینی کمدها نیز گزینهای است که میتوان در نظر گرفت.
جمع کردن کفشها در کمد پس از خشک شدن، به کاهش رطوبت و بو کمک میکند.
استفاده از نیمکت نشیمن در ورودی
بخشی برای نشستن هنگام پوشیدن و درآوردن کفش میتواند راحتی استفاده روزمره از ورودی را افزایش دهد.
این بخش بهویژه برای کودکان، سالمندان و کسانی که برای بستن بند کفش نشستن را ترجیح میدهند مفید است.
نیمکت نشیمن را میتوان یکپارچه با جالباسی و فضای ذخیرهسازی ورودی یا بهصورت مبلمانی مستقل طراحی کرد.
ابعاد نیمکت نشیمن
ابعاد تقریبی رایج برای نیمکتهای ورودی به شرح زیر است:
- ارتفاع نشیمن: ۴۵ تا ۵۰ سانتیمتر
- عمق نشیمن: ۳۵ تا ۴۵ سانتیمتر
- عرض: بر اساس تعداد کاربران و ابعاد ورودی
اگر قرار است روی سطح نشیمن از تشک یا کوسن استفاده شود، ضخامت آن نیز باید در محاسبه ارتفاع کل لحاظ شود.
ساختار باربر نیمکت باید متناسب با بار نشستن طراحی شود و اتصالات لازم بهصورت ایمن اجرا گردد.
نیمکتهای نشیمن دارای فضای ذخیرهسازی
در زیر نیمکت نشیمن میتوان قفسههای باز یا کشوهایی برای کفش در نظر گرفت.
بخشهای ذخیرهسازی دردار نیز گزینهای است که میتوان در نظر گرفت.
به این ترتیب یک قطعه مبلمان واحد میتواند هم برای نشستن و هم برای نگهداری استفاده شود.
بهویژه در ورودیهای کوچک، بهکارگیری یک طرح یکپارچه بهجای دو قطعه مبلمان جداگانه میتواند از نظر فضا مزیت داشته باشد.
آینه را در ورودی کجا باید نصب کرد؟
آینه در فضای ورودی، هم از نظر استفاده روزمره و هم از نظر ظاهر، مکمل مهمی است.
برای بررسی لباس پیش از خروج از خانه میتوان از آینه قدی یا آینه دیواری با ابعاد مناسب استفاده کرد.
آینهها همچنین با بازتاب نور میتوانند به روشنتر دیده شدن ورودیهای باریک و بدون پنجره کمک کنند.
آینههای تعبیهشده در درب کمد
استفاده از آینه روی بخشی از دربهای کمد ورودی، بدون نیاز به فضای دیوار جداگانه، یک آینه قدی فراهم میکند.
این راهکار بهویژه برای ورودیهای کوچک مناسب است.
ابعاد درب، وزن آینه و مکانیزم لولا یا ریل کشویی که به کار میرود باید با هم برنامهریزی شوند.
آینههای دیوارکوب
آینهای که روی دیواری جداگانه نصب میشود میتواند در ورودی یک نقطه تمرکز تزئینی ایجاد کند.
بهویژه در نزدیکی نیمکت نشیمن یا کنسول قابل استفاده است.
هنگام تعیین جای آینه باید جهت باز شدن دربها و فضای عبور را در نظر گرفت.
بخشهای ویژه برای کلید، کیف و وسایل روزمره
در ورودی فقط پالتو و کفش نگهداری نمیشود.
کلید، کیف پول، عینک آفتابی، نامههای رسیده و وسایل الکترونیکی کوچک نیز معمولاً در فضای ورودی گذاشته میشوند.
وقتی جای مشخصی برای این وسایل در نظر گرفته نشود، روی کمد ورودی خیلی زود بههمریخته میشود.
جاکلیدی و کشوهای کوچک
یک کشوی کمعمق یا یک قفسه کوچک نزدیک درب میتواند برای نگهداری وسایل روزمره استفاده شود.
با استفاده از جداکننده در داخل کشو میتوان کلید، کیف پول و سایر لوازم جانبی را از هم جدا کرد.
بخشهای کیف
برای کولهپشتیها و کیفهایی که هر روز استفاده میشوند میتوان جاکیفیها، قفسههای باز یا بخشهای دردار مناسب در نظر گرفت.
مهم است که این بخشها در ارتفاعی باشند که کاربران بهراحتی به آنها دسترسی داشته باشند.
فضاهای چتر و لوازم جانبی
برای چتر، شالگردن، کلاه بافتنی و دستکش میتوان محفظههای جداگانه آماده کرد.
در جاهایی که چترهای خیس نگهداری میشوند، باید جزئیات محافظ مناسبی در نظر گرفت تا آب به سطح مبلمان آسیب نرساند.
روشنایی ورودی چگونه باید باشد؟
ورودی در بسیاری از خانهها فضایی است که نور مستقیم روز دریافت نمیکند.
از این رو برنامهریزی درست روشنایی، بهویژه در ساعات صبح و عصر، استفاده از فضا را آسانتر میکند.
روشنایی عمومی
ورودی باید روشنایی عمومی کافی و متعادل داشته باشد.
میتوان از چراغهای سقفی اسپات یا سایر چراغهای مناسب استفاده کرد.
مهم است که منابع نور، با باز شدن کمدها، بخشهایی را کاملاً در سایه باقی نگذارند.
روشنایی سنسوردار
روشناییهایی که با سنسور حرکتی کار میکنند، بهویژه وقتی با دستهای پر وارد خانه میشوید، کاربردی هستند.
میتوان سیستمهایی را در نظر گرفت که با باز شدن درب یا تشخیص حرکت در ورودی روشن میشوند.
نورپردازی LED داخل کمد
سیستمهای LED داخل کمدهای ورودی میتوانند دیدن پالتوها و کفشهای تیرهرنگ را آسانتر کنند.
روشناییهای سنسوردار که با باز شدن درب روشن میشوند نیز گزینه دیگری هستند.
مسیر عبور کابلها و جای منبع تغذیه سیستمهای روشنایی باید پیش از ساخت مبلمان مشخص شود.
روشنایی آینه
روشنایی مناسب در اطراف یا بالای آینه میتواند باعث شود چهره متعادلتر دیده شود.
با این حال باید دقت کرد که منبع نور مستقیماً به چشم نتابد.
انتخاب مصالح برای کمدهای ورودی
ورودی فضایی است که اغلب با رطوبت و آلودگی بیرون روبهرو میشود.
بهویژه در قفسههای جاکفشی، نیمکتهای نشیمن و دربهایی که هر روز استفاده میشوند، قابل تمیز شدن سطوح اهمیت دارد.
برای بدنه مبلمان میتوان از صفحات چوبی متناسب با شرایط استفاده و در بخشهایی که لازم باشد از گزینههای مقاوم در برابر رطوبت استفاده کرد.
برای سطوح قابل مشاهده نیز میتوان از روکش چوب طبیعی، لاک و سایر پوششهای تزئینی استفاده کرد.
نکاتی که در انتخاب مصالح باید رعایت شود:
- قفسههای جاکفشی باید بهراحتی قابل تمیز کردن باشند.
- در بخشهای نزدیک به کف، باید تماس با آب و رطوبت در نظر گرفته شود.
- اتصال لبهها باید بهدرستی محافظت شود.
- برای نیمکتهای نشیمن باید سطوحی متناسب با استفاده پرتردد انتخاب شود.
- یراقآلات درب و کشو باید بر اساس دفعات استفاده انتخاب شوند.
بافت چوب طبیعی میتواند ظاهری گرم در ورودی ایجاد کند، در حالی که دربهای ساده و روشنرنگ در ورودیهای باریک اثری سادهتر میدهند.
هنگام انتخاب رنگ، درب ورودی، کف و سایر مبلمان خانه نیز باید با هم در نظر گرفته شوند.
راهکارهای صرفهجویی در فضا برای ورودیهای باریک
در خانههای کوچک، ورودی اغلب اتاقی جداگانه نیست.
ممکن است بخشی باریک میان درب ورودی و نشیمن یا راهرو باشد.
در چنین فضاهایی، بهجای یک کمد ورودی بزرگ، مبلمان سفارشی که کارکردهای مختلف را یکجا ارائه میکند میتواند مناسبتر باشد.
کمدهای کمعمق تا سقف
کمدهای مناسب با عمق حدود ۳۰ تا ۴۰ سانتیمتر را میتوان در ورودیهای باریک به کار برد.
در بخشهای بالایی میتوان فضای ذخیرهسازی بسته برای وسایل فصلی ایجاد کرد و در بخشهای پایینی از جاکفشی و کشوهای کوچک استفاده نمود.
البته نباید فراموش کرد که کمدهایی با این عمق ممکن است برای بخشهای استاندارد پالتو با آویز جانبی کافی نباشند.
پانلهای جالباسی باز
برای پالتوهایی که هر روز استفاده میشوند، پانلهای جالباسی باز ممکن است نسبت به کمدهای دردار فضای کمتری نیاز داشته باشند.
این سیستمها بهویژه برای راهروهای کوتاه یا دیوارهای مناسب نزدیک درب مناسب هستند.
با این حال، وقتی تعداد پالتوهای آویخته در معرض دید بیشتر شود، ممکن است شلوغی بصری ایجاد شود.
از این رو استفاده همزمان از جالباسی باز و بخشهای ذخیرهسازی بسته میتواند مفید باشد.
واحدهای کمد ورودی دیوارکوب
جاکفشیهای آویز و کنسولهای کوچک میتوانند فضای خالی بیشتری روی کف باقی بگذارند.
میتوان زیر این مدلها را برای کفشهایی که هر روز استفاده میشوند کنار گذاشت.
با این حال، ظرفیت باربری دیوار و سیستمهای اتصال باید پیش از نصب بررسی شوند.
فرورفتگیها و فضای بین ستونها
فرورفتگیهای معماری در ورودی یا فضاهای خالی میان ستونها را میتوان با کمدهایی که با اندازه دقیق ساخته میشوند پر کرد.
در این فضاها که مبلمان استاندارد در آنها جا نمیشود، میتوان جاکفشی، قفسه باز یا کشوهای باریک قرار داد.
تقسیم فضا با کمد ورودی
در خانههایی که ورودی مستقیماً به فضای نشیمن باز میشود، کمد ورودی را میتوان بهعنوان جداکننده میان دو فضا نیز طراحی کرد.
برای مثال، سمتی که رو به ورودی است میتواند شامل بخشهای جاکفشی و پالتو باشد و سمت رو به نشیمن قفسههای تزئینی یا کتابخانه داشته باشد.
در این اجرا باید سیستم باربر مبلمان و عرض عبور را با هم در نظر گرفت.
دسترسی به نقاط فنی در ورودی
یکی از مواردی که در طراحی کمد ورودی اغلب نادیده گرفته میشود، اتصالات فنی موجود در بخش ورودی است.
تابلوی برق، آیفون تصویری، شیرهای آب یا کنتورها ممکن است در ورودی قرار داشته باشند.
دسترسی به این نقاط نباید بهواسطه مبلمان مسدود شود.
بهویژه در مورد تابلوهای برق، الزامات ایمنی و دسترسی مربوط باید رعایت شود.
در بخشهایی که تأسیسات فنی قرار دارد، تغییرات لازم باید با ارزیابی متخصصان مجاز مربوط انجام شود.
مهم است که دربها و بخشهای داخلی کمد ورودی طوری طراحی شوند که مانع دسترسی به این نقاط نشوند.
۷ اشتباه رایج در طراحی ورودی و کمد ورودی
۱. در نظر نگرفتن جهت باز شدن درب ورودی
اگر کمد یا نیمکت مانع حرکت درب شود، استفاده از فضای ورودی دشوار میشود.
۲. طراحی کمد پالتو با عمقی کمتر از حد لازم
در بخشهایی که از آویز استاندارد استفاده میشود، اگر عمق کافی نباشد، پالتوها ممکن است به دربها فشرده شوند.
۳. فراموش کردن تهویه در جاکفشی
در کمدهای بسته و بدون تهویه، تجمع رطوبت و بو امکانپذیر است.
۴. پوشاندن تابلوی برق و نقاط تأسیساتی
مسدود شدن دسترسی به اتصالات فنی میتواند از نظر نگهداری و ایمنی مشکل ایجاد کند.
۵. کنار نگذاشتن فضا برای نشستن
بهویژه برای کاربرانی که ترجیح میدهند هنگام پوشیدن و درآوردن کفش بنشینند، ورودی کمکاربردتر میشود.
۶. برنامهریزی نکردن بخشی برای کلید و وسایل کوچک
ممکن است باعث شود وسایل روزمره بهصورت پراکنده روی کنسول یا قفسه انباشته شوند.
۷. محدود کردن روشنایی به نور عمومی سقف
داخل کمدهای عمیق و بسته ممکن است به اندازه کافی روشن نشود. بسته به نیاز میتوان روشنایی داخل کمد را در نظر گرفت.
مزایای کمدهای ورودی سفارشی
عرض، طول و ویژگیهای معماری هر ورودی با ورودی دیگر متفاوت است.
بهویژه در راهروهای باریک، میان ستونها یا ورودیهایی که کمدهای استاندارد در آنها جا نمیشود، مبلمان سفارشی میتواند مزیت باشد.
عمق کمدها، ارتفاع آویزها، قفسههای جاکفشی و نیمکتهای نشیمن را میتوان بر اساس ویژگیهای فضا برنامهریزی کرد.
برای مثال، میتوان در بخش عریض ورودی کمد پالتو و در بخش باریک آن جاکفشی کمعمق ساخت.
آینه، کشوهای کوچک و پانلهای جالباسی باز را نیز میتوان در همان طرح کنار هم قرار داد.
در اجرای اینگونه پروژهها، هدف صرفاً ایجاد بیشترین فضای ذخیرهسازی ممکن نیست.
باز شدن راحت در ورودی، حفظ فضای عبور و دسترسی آسان به وسایلی که هر روز استفاده میشوند نیز از اجزای اصلی طراحی هستند.
نظم درست در ورودی خانه
پیشورودی (آنتره) یکی از بخشهای کوچک خانه است که در زندگی روزمره اهمیت زیادی دارد.
نگهداری کفش، کت، کیف و وسایل کوچک در بخشهای مناسب، به استفاده منظمتر از فضای ورودی کمک میکند.
در یک طراحی خوب کمد ورودی، علاوه بر نمای بیرونی کمدها، چیدمان داخلی، فاصلههای عبور، تهویه و روشنایی نیز اهمیت دارند.
ما در مبلمان وود مود طراحی پیشورودی و کمد ورودی را با بازدید از محل و اندازهگیری آغاز میکنیم. با بررسی جهت باز شدن در ورودی، ابعاد قابل استفاده دیوار و نیازهای روزانه شما به فضای ذخیرهسازی، جانمایی کمد ورودی و بخشبندی داخلی آن را برنامهریزی میکنیم.
پس از تأیید طرح، مبلمان را در کارخانه خودمان بهصورت سفارشی و بر اساس اندازه میسازیم و در سراسر قبرس شمالی در محل نصب میکنیم.
پیشورودی منظم فقط محلی برای نگهداری وسایل نیست؛ فضایی است که هر چیزی را که هنگام ورود و خروج لازم دارید، در جای درست خود در اختیارتان میگذارد.




