اتصال زاویهدار یعنی بریدن انتهای دو قطعه با زاویه، اغلب ۴۵ درجه، و چسباندن آنها در گوشه. نتیجه یک گوشه ۹۰ درجه است که مقطع برش در آن دیده نمیشود. این اتصال در قابهای چوبی، قرنیز و پروفیل، لبه صفحه کابینت و درب و همچنین برای نشان دادن لبه ضخیم میز استفاده میشود.
مزیت اصلی این اتصال آن است که رگهها و طرح چوب در گوشه پیوسته به نظر میرسد. عیب آن این است که سطح چسبخور از الیاف کوتاه تشکیل شده و چسب را ضعیف نگه میدارد. به همین دلیل گوشهها اغلب با بیسکویت، دوبل، گوه یا زبانه تقویت میشوند. برای اتصال دقیق باید تنظیم اره و زاویه با دقت بررسی شود، چون نیم درجه خطا هم گوشه را باز میکند.
در ورقهای روکشدار، جعبههایی که با اتصال زاویهدار تا میشوند به لبهچسبانی نیاز ندارند و سطحی تمیز و یکپارچه دارند. اما در سطوح پهن، قطعات با رطوبت حرکت میکنند و ممکن است با گذشت زمان در گوشه فاصلههای کوچکی ایجاد شود. به همین دلیل چوب خوب خشکشده و چسب مناسب اهمیت دارد و زمان نگه داشتن گیره باید مطابق توصیه سازنده چسب باشد.


