قرنیز نواری است که در محل اتصال دیوار به کف قرار میگیرد، فاصله را میپوشاند و از دیوار در برابر ضربههای نظافت محافظت میکند. در مبلمان، نواری که فضای زیر ردیف کابینت را میبندد قرنیز کابینت یا پاخور نامیده میشود. این نوار فاصله تاریک میان کف و کابینت را پنهان میکند و ورود گردوغبار و آب به کابینت را کم میکند.
قرنیز کابینت از آلومینیوم، پیویسی، امدیاف یا پنل لمینت هماهنگ با جنس درب ساخته میشود. ارتفاع آن معمولاً ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر است و با کلیپس یا اتصالات به پایههای قابل تنظیم وصل میشود. مدلهای آلومینیومی و پیویسی در برابر آب و رطوبت مقاوماند و در آشپزخانه و حمام ترجیح داده میشوند. قرنیز دیواری میتواند چوبی، امدیاف، پیویسی یا سرامیکی باشد. وقتی رنگ آن با کف یا دربها هماهنگ باشد، مبلمان یکپارچه از کف بالا آمده به نظر میرسد.
هنگام انتخاب، مادهٔ قابل شستشو و بیتأثیر از نشتی اهمیت دارد؛ قرنیزهای چوبی هنگام شستن کف ممکن است باد کنند. اتصالهای مرتب در گوشهها ظاهر را تعیین میکنند. ناهمواری کف با تنظیم پایهها جبران میشود و قرنیز باید در تمام طول لبه پایین به کف بچسبد. قرنیز قابل جدا شدن دسترسی به لولهکشی پشت و تمیز کردن گردوغبار را آسان میکند.


