
Zımparalama, ahşap, MDF veya kaplamalı yüzeylerdeki pürüzleri, fırça izlerini ve küçük kusurları aşındırıcı malzemeyle gidererek yüzeyi boya, vernik veya lake öncesi hazırlama işlemidir. Mobilyada yüzey kalitesinin büyük bölümü bu aşamada belirlenir; zımpara iyi yapılmayan bir yüzeyde en pahalı boya bile kusurları gizleyemez.
Zımparalama kademeli yapılır. İşe genellikle kaba tane numarasıyla (örneğin 80-120) başlanır, ardından 180, 240 ve gerekirse daha ince numaralara geçilir. Atölyelerde eksantrik ve orbital zımpara makineleri, geniş yüzeyler için bant veya kalibre zımpara makineleri, köşe ve profiller için elde veya sünger blokla çalışılır. Boya veya vernikten sonra ara katlarda çok ince taneli zımpara kullanılarak yüzey pürüzsüzleştirilir.
Ahşapta zımpara lif yönünde yapılır; liflere dik zımpara çizik bırakır ve boya sonrası belirginleşir. Kaplamalı yüzeylerde kaplama çok ince olduğundan fazla bastırmamak gerekir, aksi hâlde alt katman görünebilir. İş bittiğinde toz tamamen temizlenmelidir, çünkü kalan toz boyada kabarcık ve pürüz yaratır. Tozu solumamak için maske ve toz emişli makine kullanılması da sağlıklı çalışma için gereklidir.

