
سنبادهکاری یعنی از بین بردن زبری، ردّ ابزار و عیبهای کوچک سطح چوب، امدیاف یا روکش با مواد ساینده و آماده کردن آن برای رنگ، لاک یا ورنی. بخش بزرگی از کیفیت نهایی سطح مبلمان در همین مرحله تعیین میشود، زیرا حتی بهترین پوشش هم عیبهای سطحی را که خوب سنباده نخورده پنهان نمیکند.
سنبادهکاری بهتدریج انجام میشود. معمولاً با شماره درشت مثل ۸۰ تا ۱۲۰ شروع میشود و سپس به ۱۸۰، ۲۴۰ و در صورت نیاز شمارههای ظریفتر میرسد. کارگاهها از سنبادههای لرزان و اوربیتال، دستگاه سنباده پهنبُر برای پنلهای بزرگ و از سنباده دستی یا اسفنجی برای گوشهها و پروفیلها استفاده میکنند. بین دستهای رنگ یا ورنی نیز از سنباده بسیار نرم استفاده میشود.
در چوب ماسیو سنباده باید در جهت رگه کشیده شود، چون خطهای عرضی بعد از رنگکاری کاملاً پیدا میشوند. روکش بسیار نازک است و فشار زیاد ممکن است آن را سوراخ کند. پس از سنباده باید گرد و غبار کاملاً پاک شود، وگرنه در پوشش نهایی حباب و زبری ایجاد میکند. استفاده از مکنده گرد و غبار و ماسک هم برای سلامت کار لازم است.

