کار کردن در خانه برای بسیاری از افراد به بخشی دائمی از زندگی روزمره تبدیل شده است. لپتاپی که در ابتدا گوشهای از میز غذاخوری قرار داشت، با گذشت زمان میتواند نیاز به فضای کاری منظمتر و راحتتر را آشکار کند.
کار کردن طولانیمدت پشت میزی نامناسب، با صفحهنمایشی که در ارتفاع نادرست قرار دارد یا بدون روشنایی کافی، میتواند راحتی و تمرکز شما را در طول روز تحت تأثیر قرار دهد.
با این حال، برای داشتن یک دفتر کار خانگی کاربردی لزوماً به اتاق جداگانه نیازی نیست. گوشهای از اتاق خواب، بخشی مناسب از اتاق نشیمن، جلوی پنجره یا طاقچهای بلااستفاده را میتوان با میز، فضای ذخیرهسازی و روشنایی درست به فضای کار تبدیل کرد.
پس میز کار خانگی را کجا بگذاریم؟ ابعاد ایدهآل میز چقدر است؟ مانیتور، روشنایی، پریزها و فضاهای ذخیرهسازی را چگونه باید برنامهریزی کرد؟
در این راهنما، نکات اصلی ایجاد فضای کاری راحت و منظم را، از گوشههای کار کوچک تا دفاتر کار خانگی طراحیشده سفارشی، بررسی میکنیم.
فضای کار خانگی را کجا بسازیم؟
نخستین گام در برنامهریزی دفتر کار خانگی، تعیین این است که فضای کار در کدام قسمت خانه قرار میگیرد.
در این تصمیمگیری باید فقط به اندازه فضای خالی توجه نکرد؛ مدت کار روزانه و ویژگیهای کاری که انجام میدهید نیز باید در نظر گرفته شود.
نیازهای کسی که تمام روز پشت رایانه کار میکند، مرتب تماس تصویری دارد یا از چند مانیتور استفاده میکند، با نیازهای کسی که هفتهای چند ساعت کار اداری و کاغذی انجام میدهد متفاوت است.
هنگام انتخاب مکان، به این نکات توجه کنید:
- آیا فضای کار نور روز کافی دریافت میکند؟
- آیا در مسیر عبوری قرار دارد که اهل خانه زیاد از آن استفاده میکنند؟
- آیا صدای تلویزیون، آشپزخانه یا بیرون از خانه در کار شما اختلال ایجاد میکند؟
- آیا پریزهای برق و اتصال اینترنت در موقعیت مناسبی قرار دارند؟
- آیا برای میز و صندلی فضای کافی برای حرکت وجود دارد؟
- آیا میخواهید پس از پایان کار، فضای کار بسته یا پنهان شود؟
پاسخ این پرسشها هم در تعیین جایگاه فضای کار و هم در طراحی مبلمان مورد استفاده کمک میکند.
دفتر کار خانگی مجزا
اگر در خانه اتاقی بلااستفاده وجود دارد، میتوان آن را به فضای کار مستقل تبدیل کرد.
اتاق جداگانه میتواند عوامل حواسپرتی هنگام کار را کاهش دهد و مرز روشنتری میان کار و زندگی روزمره ایجاد کند.
در چنین فضاهایی میتوان میز کار، کتابخانه، کمد پرونده و سایر مبلمان اداری را با هم برنامهریزی کرد.
گوشه کار در اتاق خواب
اتاقهای خواب میتوانند آرامتر از سایر بخشهای خانه باشند، به همین دلیل برای قرار دادن میز کار گزینهای قابل قبولاند.
با این حال، فضای کار نباید مانع استفاده از تخت، کمد لباس و سایر مبلمان شود.
بهویژه در اتاقهای خواب کوچک میتوان میزهای دیواری، کشوهای باریک یا طاقچههای کار دردار را در نظر گرفت.
فضای کار در اتاق نشیمن
اتاقهای نشیمن معمولاً نور روز بیشتری دریافت میکنند و جا برای سطوح کار وسیع دارند.
با این حال، در فضاهای مشترک زندگی ممکن است صدا و رفتوآمد بیشتر باشد.
بنابراین در صورت امکان، میز کار باید در گوشهای مناسب و دور از مسیر اصلی عبور اتاق قرار گیرد.
با کتابخانه، قفسهبندی تزئینی یا کمدی که ویژه این منظور طراحی شده است میتوان بخش کار را از نظر بصری جدا کرد.
میز کار جلوی پنجره
اگر میخواهید از نور روز استفاده کنید، جلوی پنجره گزینهای شایسته بررسی است.
میز سفارشی که در تمام عرض پنجره امتداد دارد، در فضاهایی با عرض کافی میتواند امکان کار دو نفر را در کنار هم فراهم کند.
با این حال، باید نور مستقیم خورشید، انعکاس روی صفحهنمایش و جهت باز شدن لنگههای پنجره را در نظر گرفت.
همچنین مهم است که جانمایی میز، رادیاتورها یا نقاط تهویه را مسدود نکند.
طاقچههای کار دردار
اگر در خانه نتوان اتاق مطالعه جداگانهای در نظر گرفت، طاقچه کار دردار میتواند جایگزینی کاربردی باشد.
در این سیستمها، میز کار، قفسهها و بخشهای ذخیرهسازی بهصورت یکپارچه درون یک کمد طراحی میشوند.
پس از پایان کار میتوان درها را بست و رایانه و سایر تجهیزات اداری را از دید پنهان کرد.
بهویژه در اتاقهای نشیمن و خواب، این راهحل باعث میشود در زمانهایی که از فضای کار استفاده نمیشود، ظاهر فضا مرتب بماند.
ابعاد طاقچه کار دردار
برای طاقچهای که قرار است مانیتور و صفحهکلید در آن قرار گیرد، عرض دستکم ۱۰۰ سانتیمتر و عمق دستکم ۶۰ سانتیمتر (ترجیحاً ۷۰ سانتیمتر) را میتوان نقطه شروع در نظر گرفت.
با این حال، بسته به تجهیزات و شیوه کار شما ممکن است فضای بیشتری لازم باشد.
مهم است که درها در حالت باز مسیر عبور را مسدود نکنند، صندلی جای کافی برای حرکت داشته باشد و بتوان از صفحهنمایش در فاصلهای مناسب استفاده کرد.
اگر قرار است تجهیزات الکترونیکی داخل کمد قرار گیرند، تهویه و مسیر عبور کابلها نیز باید از قبل برنامهریزی شود.
بهویژه دستگاههایی که گرما تولید میکنند نباید در بخشهای کاملاً بسته و بدون گردش هوا روشن بمانند.
ابعاد میز کار را چگونه تعیین کنیم؟
مهمترین قطعه مبلمان در طراحی دفتر کار خانگی، میز کار است.
عرض، عمق و ارتفاع میز هم بر جانمایی تجهیزات و هم بر راحتی استفاده طولانیمدت اثر میگذارد.
هنگام تعیین ابعاد، قد کاربر، عادتهای کاری او و دستگاههایی را که روی میز قرار میگیرند با هم در نظر بگیرید.
ارتفاع میز کار
ارتفاع میزهای کار استاندارد معمولاً حدود ۷۲ تا ۷۶ سانتیمتر است.
با این حال، این ارتفاع ممکن است برای همه کاربران یکسان راحت نباشد.
در ارتفاع مناسب، فرد میتواند هنگام نشستن روی صندلی بدون بالا بردن شانهها کار کند و آرنجهایش نزدیک بدن و در زاویهای راحت قرار میگیرند.
همچنین مهم است که پاها روی زمین یا روی یک زیرپایی مناسب قرار بگیرند.
در میزهای کار سفارشی، ارتفاع را میتوان بر اساس کاربر و ابعاد صندلی برنامهریزی کرد.
برای کاربرانی که میخواهند در طول روز بهنوبت نشسته و ایستاده کار کنند، سیستمهای میز با ارتفاع قابل تنظیم نیز شایسته بررسیاند.
در این سیستمها، کمدها، قفسهها و کابلهای اطراف میز نباید مانع حرکت آن شوند.
عمق میز کار
عمق میز را باید بر اساس رایانه و تجهیزات کاری که استفاده خواهید کرد تعیین کرد.
برای کسی که فقط با لپتاپ کار میکند، عمق حدود ۵۰ تا ۶۰ سانتیمتر در برخی موارد میتواند کافی باشد.
در جاهایی که از مانیتور جداگانه، صفحهکلید و سایر تجهیزات استفاده میشود، میزهایی با عمق حدود ۷۰ تا ۸۰ سانتیمتر چیدمان راحتتری فراهم میکنند.
با این حال، اندازه مانیتور، پایه آن و فاصله تماشایی که ترجیح میدهید، همگی بر این عدد اثر میگذارند.
هنگام تعیین عمق میز، هدف باید این باشد که صفحهنمایش بیش از حد لازم به کاربر نزدیک نشود.
عرض میز کار
عرض میز کار به مقدار تجهیزاتی که همزمان استفاده میشوند بستگی دارد.
برای برنامهریزی کلی میتوان ابعاد زیر را در نظر گرفت:
نوع استفاده | عرض تقریبی میز |
|---|---|
لپتاپ و تجهیزات پایه | ۹۰ تا ۱۲۰ سانتیمتر |
یک مانیتور و کار با اسناد کاغذی | ۱۰۰ تا ۱۴۰ سانتیمتر |
دو مانیتور یا فضای کار بزرگ | ۱۴۰ تا ۱۶۰ سانتیمتر و بیشتر |
میز کار دونفره | برای هر نفر حدود ۸۰ تا ۱۰۰ سانتیمتر یا بیشتر |
این اعداد ابعاد قطعی نیستند. چیدمان را باید بر اساس اندازه واقعی دستگاههایی که روی میز قرار میگیرند تنظیم کرد.
فضای زانو و پا زیر میز
یکی از نکاتی که در طراحی میز اغلب نادیده گرفته میشود، فضای خالی است که باید زیر محل نشستن باقی بماند.
کشوها و کمدها نباید مانع زانوها یا صندلی کاربر شوند.
بهویژه در میزهایی که مدت طولانی استفاده میشوند، پاها باید جای کافی برای حرکت راحت داشته باشند.
قرار دادن واحدهای کشودار در کنارههای میز میتواند به حفظ فضای آزاد حرکت در بخش میانی کمک کند.
فضای کار ارگونومیک را چگونه بسازیم؟
جایگاه صندلی و صفحهنمایش رایانه به اندازه ابعاد میز کار اهمیت دارد.
حالتهای نشستن نامناسب در ساعتهای طولانی کار با رایانه میتواند در گردن، شانهها و کمر ناراحتی ایجاد کند.
بنابراین هنگام برنامهریزی فضای کار، علاوه بر ظاهر مبلمان باید به شیوه نشستن کاربر هم توجه کرد.
صندلی و حالت نشستن
صندلی کار باید با ویژگیهای بدنی کاربر قابل تنظیم باشد.
هدف این است که پاها راحت روی زمین قرار گیرند، کمر بهدرستی حمایت شود و شانهها در حالت طبیعی بمانند.
قرار گرفتن زانوها و آرنجها نزدیک به زاویه قائمه و در وضعیتی راحت، برای بسیاری از کاربران نقطه شروع مناسبی است.
با این حال، یک حالت نشستن درست واحد برای همه وجود ندارد. تغییر دادن حالت بدن و حرکت منظم در طول روز نیز اهمیت دارد.
ارتفاع مانیتور
برای بسیاری از کاربران، قرار گرفتن لبه بالایی مانیتور همسطح چشم یا اندکی پایینتر از آن، جانمایی مناسبی است.
از صفحهنمایش معمولاً میتوان از فاصله حدود ۵۰ تا ۷۰ سانتیمتر استفاده کرد. با این حال، اندازه صفحهنمایش، وضوح آن و نیازهای بینایی هر فرد میتواند این فاصله را تغییر دهد.
پایینتر از حد لازم بودن مانیتور میتواند باعث شود سر مدت طولانی به جلو خم بماند.
به همین دلیل، پایههای بالابر مانیتور که روی میز قرار میگیرند یا بازوهای مناسب نگهدارنده صفحهنمایش شایسته بررسیاند.
استفاده از لپتاپ
از آنجا که صفحهنمایش و صفحهکلید در یک بدنه قرار دارند، لپتاپها در استفاده طولانیمدت میتوانند محدودیت ایجاد کنند.
وقتی صفحهنمایش به ارتفاعی راحت بالا آورده شود، ممکن است صفحهکلید در جای نامناسبی قرار گیرد.
به همین دلیل، اگر بهطور منظم با لپتاپ کار میکنید، استفاده از صفحهکلید و ماوس جداگانه و یک پایه بالابر مناسب برای صفحهنمایش را در نظر بگیرید.
در میزهای سفارشی میتوان یک سکوی بالابر جداگانه برای مانیتور یا مسیر عبور کابل پیشبینی کرد.
میز کار را نسبت به پنجره چگونه قرار دهیم؟
در دفتر کار خانگی بهرهگیری از نور روز اهمیت دارد. با این حال، اگر موقعیت پنجره درست در نظر گرفته نشود، ممکن است روی صفحهنمایش انعکاس یا خیرگی ایجاد شود.
بنابراین هنگام جانمایی میز باید جهت تابش نور را در نظر گرفت.
نور از کنار
قرار دادن میز کار عمود بر پنجره میتواند در بسیاری از اتاقها راهحل مناسبی باشد.
این چیدمان کنترل نور شدیدی را که مستقیم روی صفحهنمایش میافتد و درخششی را که به صورت کاربر میتابد آسانتر میکند.
با این حال، بهترین جانمایی همچنان به جهت پنجره و حرکت خورشید در طول روز بستگی دارد.
اگر پنجره پشت سر شما باشد
اگر پنجره پشت سر کاربر باشد، نور میتواند مستقیم روی صفحهنمایش بتابد و انعکاس ایجاد کند.
بهویژه در صفحهنمایشهای براق، این وضعیت میتواند کار کردن را دشوار کند.
اگر پنجره پشت صفحهنمایش باشد
نور قوی روز در پشت مانیتور میتواند میان صفحهنمایش و پسزمینه اختلاف روشنایی محسوسی ایجاد کند.
این وضعیت ممکن است برای برخی کاربران ناراحتکننده باشد.
پردههای کرکرهای و پرده
اگر موقعیت پنجره قابل تغییر نیست، برای کنترل نور روز میتوان کرکره، پرده غلتکی یا سیستمهای مناسب پرده را در نظر گرفت.
بهویژه کرکرههای قابل تنظیم میتوانند به هدایت نوری که در ساعات مختلف روز وارد اتاق میشود کمک کنند.
نورپردازی دفتر کار خانگی چگونه باید باشد؟
فضای کار در خانه نباید فقط به نور روز وابسته باشد.
وجود نور مصنوعی کافی در ساعات عصر و در روزهای ابری اهمیت دارد.
در فضای کار، نورپردازی عمومی و نور کاری روی میز باید با هم در نظر گرفته شوند.
روشنایی عمومی
منبع نور اصلی که کل اتاق را روشن میکند باید از ایجاد نقاط بسیار تاریک در محل کار جلوگیری کند.
نور نباید روی نمایشگر انعکاسهای مزاحم ایجاد کند.
چراغ مطالعه
چراغ مطالعه بهویژه برای کارهایی مانند خواندن اوراق، یادداشتبرداری و طراحی اهمیت دارد.
بهتر است نور از جهتی بتابد که سایهی دستِ در حال نوشتن را کم کند.
برای افراد راستدست، قرار دادن چراغ مطالعه در سمت چپ میتواند برای برخی چیدمانهای کار مناسب باشد.
با این حال، موقعیت ایدهآل را باید با توجه به چیدمان میز و نورپردازی موجود تعیین کرد.
رنگ نور
در دفترهای کار خانگی میتوان نورهای خنثی در محدودهی تقریبی ۳۵۰۰ تا ۴۰۰۰ کلوین را انتخاب کرد.
با این حال، آسایش نوری فقط به دمای رنگ بستگی ندارد.
کافی بودن سطح روشنایی، جلوگیری از خیرگی چشم و روشنایی متعادل سطح کار نیز اهمیت دارند.
نورپردازی برای تماس تصویری
اگر زیاد تماس تصویری دارید، بهتر است چهرهی شما که دوربین میبیند، بهاندازهی کافی و یکنواخت روشن باشد.
وجود پنجرهای بسیار پرنور پشت سر شما میتواند باعث شود چهرهتان در تصویر دوربین تاریکتر دیده شود.
به همین دلیل میتوان از نورپردازی مناسب از جلو یا از کنار استفاده کرد.
فضای ذخیرهسازی در دفتر کار خانگی چگونه باید برنامهریزی شود؟
در فضاهای کار، نظم روی میز بر سهولت استفادهی روزانه تأثیر میگذارد.
قرار دادن بینظم اوراق، کابلها، خودکارها و سایر تجهیزات میتواند سطح قابل استفاده را کم کند، بهویژه روی میزهای کوچک.
به همین دلیل، میز و مبلمان ذخیرهسازی باید با هم برنامهریزی شوند.
کشوهای میز
برای خودکارها، دفترچهها، وسایل کوچک و اوراقی که هر روز استفاده میشوند میتوان کشوهای کمعمق ساخت.
جداکنندههای داخل کشو، نگهداری منظم وسایل کوچک را آسانتر میکنند.
کمدهای پرونده و کشوهای زیرمیزی
برای اوراق، پوشهها و تجهیزات اداری میتوان در کنار میز از کشوی زیرمیزی کشودار یا کمدهای دردار استفاده کرد.
بهویژه در فضاهای کاری که اسناد زیادی نگهداری میشود، قفسهها و کشوها باید متناسب با اندازهی پوشهها برنامهریزی شوند.
قفسههای دیواری و کتابخانهها
سیستمهای قفسهای که بالای میز یا کنار آن قرار میگیرند میتوانند فضای اضافی برای کتابها و پروندههایی که زیاد استفاده میشوند فراهم کنند.
با این حال، عمق، ارتفاع و ظرفیت بارگیری قفسهها باید با دقت تعیین شود.
در قفسههایی که کتابهای سنگین روی آنها قرار میگیرد، ضخامت مصالح و اتصالات دیواری باید متناسب با بار باشد.
بخشهای باز و بسته
قفسههای باز امکان نمایش کتابها و اشیای تزئینی را فراهم میکنند.
کمدهای دردار برای نگهداری اوراق و وسایلی که نمیخواهید دیده شوند مناسباند.
استفادهی همزمان از این دو سیستم میتواند ظاهری منظم به فضای کار بدهد.
راهحلهای گوشهی کار برای خانههای کوچک
برای ایجاد فضای کار در خانه به اتاق بزرگ نیازی نیست.
بهویژه در خانههای کوچک، با بهرهگیری از دیوارهای موجود و فضاهای بلااستفاده میتوان فضاهای کار فشرده ساخت.
میز کار در فرورفتگی دیوار
فرورفتگیهای دیوار یا فضاهای بین ستونها را میتوان با میز و قفسههای سفارشی بهاندازه مورد استفاده قرار داد.
در این فضاها، عرض میز بر اساس اندازهی دیوار موجود ساخته میشود.
در بخش بالا میتوان قفسه و در دو طرف، کمدهای مناسب ساخت.
میز کار نصبشده روی دیوار
صفحهی میزی که بهجای پایههای تکیهکننده بر کف، با براکتهای نگهدارندهی مناسب به دیوار ثابت میشود میتواند ظاهری سبکتر ایجاد کند.
با این حال، ظرفیت باربری دیواری که نصب روی آن انجام میشود و بارهایی که قرار است تحمل کند باید پیش از نصب ارزیابی شود.
میزهای کار تاشو
برای گوشههای کاری که بهطور مداوم استفاده نمیشوند میتوان سیستمهای میز تاشو را در نظر گرفت.
وقتی میز استفاده نمیشود، میتوان آن را جمع کرد و مسیر عبور را آزاد کرد.
در چنین سیستمهایی، لولا، تکیهگاه و مکانیزمهای قفل باید متناسب با بار استفاده باشند.
فضای کار یکپارچه با کتابخانه
بخشی از کتابخانهی اتاق نشیمن یا اتاق خواب را میتوان بهعنوان میز کار طراحی کرد.
به این ترتیب، کتابخانه، کمد دردار و میز را میتوان در یک مبلمان واحد ترکیب کرد.
این راهحل بهویژه در پروژههایی کاربرد دارد که میخواهند کل دیوار برای ذخیرهسازی و کار استفاده شود.
گوشهی کار دونفره
جلوی پنجرهها یا کنار دیوارهای عریض میتوان میزهای کار دونفره ساخت.
هنگام تعیین عرض میز، باید برای هر کاربر جای کافی برای نشستن، نمایشگر و فضای کار شخصی در نظر گرفته شود.
میتوان از بخشهای ذخیرهسازی مشترک استفاده کرد یا برای هر کاربر کشوهای جداگانه ساخت.
ساماندهی کابل و اتصالات برق
در دفترهای کار خانگی ممکن است تجهیزات برقی گوناگونی مانند رایانه، نمایشگر، چاپگر، چراغ مطالعه و شارژر تلفن وجود داشته باشد.
اگر کابل این دستگاهها درست ساماندهی نشود، هم بههمریختگی ظاهری پیش میآید و هم خطر گیر کردن پا.
به همین دلیل، محل اتصالات برق باید همراه با طراحی میز کار برنامهریزی شود.
چیدمان پریزها
تعداد پریزها در فضای کار باید بر اساس دستگاههایی که استفاده خواهند شد تعیین شود.
وجود نقاط اتصال کافی پشت میز یا در بخشی که بهراحتی در دسترس است اهمیت دارد.
با این حال، پریزها نباید کاملاً دور از دسترس و پشت کمدها بمانند.
اتصالات برق باید مطابق قواعد ایمنی مربوط و توسط متخصصان مجاز انجام شود.
مسیرهای عبور کابل از صفحهی میز
در صفحهی میز میتوان سوراخهای مناسب برای عبور کابل یا کانالهای مخصوص کابل ایجاد کرد.
به این ترتیب، کابل نمایشگر، صفحهکلید و سایر دستگاهها را میتوان منظمتر هدایت کرد.
سینیهای جمعآوری کابل زیر میز
سینیها و ساماندهندههای کابلی که زیر میز نصب میشوند میتوانند از آویزان شدن طول اضافهی کابلها تا کف جلوگیری کنند.
این سیستمها به منظمتر دیده شدن فضای کار کمک میکنند.
مهم است که کابلها له نشوند، بیش از حد خم نشوند و تهویهی لازم حفظ شود.
اتصال اینترنت
برای تماس تصویری و کارهایی که به استفادهی سنگین از اینترنت نیاز دارند، کیفیت اتصال اهمیت دارد.
در جاهایی که شبکهی بیسیم ضعیف است، میتوان اتصالهای شبکهی سیمی مناسب را در نظر گرفت.
به همین دلیل، هنگام تعیین جای میز کار باید زیرساخت اینترنت نیز مدنظر باشد.
پسزمینه و صدا در تماسهای تصویری
برای بسیاری از افرادی که از خانه کار میکنند، تماسهای تصویری بخش مهمی از کار روزانه است.
بنابراین بهتر است میز کار را فقط بر اساس جهتی که فرد به آن نگاه میکند ارزیابی نکنیم، بلکه بر اساس فضایی که دوربین پشت سر او نشان میدهد نیز بسنجیم.
پسزمینهی تماس تصویری
پشت سر شما میتواند یک کتابخانهی مرتب، یک دیوار ساده یا قفسههای تزئینی مناسب قرار داشته باشد.
قفسههای بازی که وسایل زیادی روی آنها چیده شده ممکن است تصویر را شلوغ نشان دهند.
بخشهای ذخیرهسازی دردار، پنهان نگه داشتن اوراق و تجهیزاتی را که نمیخواهید دیده شوند آسانتر میکنند.
آسایش صوتی
در اتاقهایی که سطوح سخت زیادی دارند، ممکن است انعکاس و پژواک صدا ایجاد شود.
فرش، پرده، مبلمان رومبلی و پنلهای آکوستیک مناسب میتوانند به بهبود ویژگیهای صوتی اتاق کمک کنند.
با این حال، قدرت جذب صدا در هر مصالحی متفاوت است. بهویژه در فضاهایی که نیازهای آکوستیک مهمی وجود دارد، راهحل باید با توجه به ویژگیهای اتاق ارزیابی شود.
چاپگر و سایر تجهیزات
چاپگرها و سایر دستگاههای اداری میتوانند جای قابل توجهی از روی میز کار را اشغال کنند.
برای این دستگاهها میتوان کنار میز یا داخل کمد بخش مناسبی ساخت.
با این حال، فاصلههای لازم دستگاهها برای تهویه، نگهداری و گذاشتن کاغذ باید حفظ شود.
۷ اشتباه رایج در طراحی دفتر کار خانگی
۱. چیدن میز بدون توجه به نور روز
تابش مستقیم نور خورشید روی صفحهی نمایشگر یا روشنایی شدید همسطح چشم میتواند آسایش کار را کم کند.
۲. انتخاب میزی با عمق ناکافی
در جاهایی که از نمایشگر و صفحهکلید جداگانه استفاده میشود، میزهای بسیار کمعمق چیدن راحت تجهیزات را دشوار میکنند.
۳. پر کردن زیر میز با کمد
کافی نبودن فضای زانو و پا میتواند بر راحتی نشستن اثر منفی بگذارد.
۴. برنامهریزی پریز و کابل در مرحلهی بعد
قرار گرفتن اتصالات برق در جای نامناسب میتواند به کابلهای نمایان و دشواری در استفاده منجر شود.
۵. بیتوجهی به ارتفاع صفحهی نمایشگر
پایینتر یا بالاتر بودن بیش از حد نمایشگر میتواند در استفادهی طولانیمدت وضعیتهای کاری ناراحتکننده ایجاد کند.
۶. راهاندازی فضای کار در محل پررفتوآمد
کار کردن در بخشهایی از خانه که دائماً در حال استفادهاند میتواند حواسپرتی را بیشتر کند.
۷. کار فقط با نورپردازی عمومی
نبودن نور کاری کافی روی میز میتواند بهویژه در کارهای مربوط به اوراق و طراحی، استفاده را دشوار کند.
مزایای مبلمان دفتر کار خانگی سفارشی بهاندازه
اتاقها و دیوارهایی که میتوان از آنها بهعنوان فضای کار استفاده کرد، در هر خانه اندازهی متفاوتی دارند.
میزهای کار آماده ممکن است برای بسیاری از کاربران کافی باشد، اما در فرورفتگیهای کوچک، زیر سقفهای شیبدار یا در اتاقهایی که چند کاربری دارند، مبلمان سفارشی بهاندازه میتواند مزیت باشد.
در طراحی اختصاصی، عرض و عمق میز را میتوان متناسب با فضای موجود تعیین کرد.
کشوها، کتابخانهها، کمدهای دردار و بخشهای نمایشگر را میتوان متناسب با نیازهای کاربر چید.
برای مثال، میتوانیم روی یکی از دیوارهای اتاق نشیمن میز کاری یکپارچه با کتابخانه، در اتاق خواب یک فرورفتگی کار دردار، یا میزی بلند برای دو نفر بسازیم.
با این حال، کافی نیست که فضای کار فقط در جای خالی موجود جا شود.
ارگونومی نشستن، حرکت صندلی، فاصلهی صفحهی نمایشگر، نورپردازی و اتصالات برق نیز از اجزای اصلی برنامهریزیاند.
به همین دلیل، هنگام طراحی مبلمان باید عادتهای کاری و تجهیزاتی که استفاده خواهند شد با هم بررسی شوند.
آسایش کار در خانه با برنامهریزی درست آغاز میشود
در راهاندازی دفتر کار خانگی، مسئله فقط گذاشتن یک میز و یک صندلی نیست.
قرار گرفتن میز در جای درست، در نظر گرفتن فضای کافی برای تجهیزات، نگهداری منظم اوراق و تأمین نورپردازی مناسب، همگی میتوانند آسایش کار روزانه را بیشتر کنند.
بهویژه در خانههای کوچک، مبلمانی که اندازهی درستی دارد میتواند کمک کند گوشهی کاری جداگانه ایجاد شود، بیآنکه فضای زندگی بیدلیل تنگ شود.
ما در مبلمان وود مود هنگام طراحی دفتر کار خانگی و گوشهی کار، اندازههای موجود فضا، موقعیت پنجره، تجهیزاتی که استفاده خواهند شد و نیازهای ذخیرهسازی را بررسی میکنیم. چیدمان میز کار، کتابخانه، کشو و کمد را روی نقشهی پروژه برنامهریزی میکنیم؛ مبلمان تأییدشده را در کارخانه خودمان بهاندازه میسازیم و همراه با مسیر عبور کابلها در محل نصب میکنیم.
ارزش یک فضای کار خوب به این نیست که چقدر از خانهی شما را اشغال میکند؛ به این است که هنگام کار چقدر آسایش و نظم به شما میدهد.




